| 42 yıl önce, bir insan güzeli geçti Kovık'ten.
Adı Kenan'dı. O, Kovık'te her sabah uyandıgında, daglara bakar,
bir off çekerdi... Belki de, anımsadıgı bir türkünün nakaratlarıydı
ondaki... Hani bir of çeksem karsiki daglar yikilir, Gece karanligi
düstümü toraga o, köye bakardi kaldigi pencerenin camından. Görebilmek
için sevdiklerini...Onlar ki, kucak açmis, sevmisti onu. O da, onlari
sevmisti tam 42 yil önce. Isim isim hatirlar...
Onun adı, Kenan'di. O, bir kıs aksamında, karları yararak misafir
olmustu A.Rıza Gülsever amcaya, sohbetin en güzelini, içilen çaylarla
sürdürmüstü. O, muhatar Hasan Akkoyun'a, bir kusluk vakti ugramisti,
açik kapidan geçerek, zira evi gibi bilirdi. Cindiy'le Varto yolunda
konusmus ve sakalasmisti. Her zaman da, dost olarak kaldi. Gola
Sar'a ögrencileriyle gitmisti bir bahar sabahinda ki; her taraf
renga renkti..O, kiyip bir çiçek bile koparmamisti. Yufka yürekli,
dogayi seven biriydi o. O, Kovik'i hiç unutmadi, Kovik te onu hiç
unutmadi.
O, dostlarini hep animsadi. Hasan Gülseverl'e, Varto'ya sık sık
gidip geldi. Onunla hep anilarda yasadi, Kanal'da. Mustafa Günes'le
kapi komsuydu, her sabah görürdü, selamini hiç esirgemedi. Bir dilim
ekmegini paylasti zaman zaman.. Onun hatiratina hep saygili kaldi.
Yalnizliklarinda Adana'nin ögrencilerini bir bir animsadi. Kisacasi
Kovik onu, o da Koviki sevdi. Unutmadi ve unutulmadi.
Ben, Kenan hoca Kovik"te iken, Tatvan yatili bölge ögrencisiydim.
Depremle birlikte oraya gitmistim. Yillar geçti aradan ve ben Mersin
ögretmen okuluna gittim.Adana'ya ugramis, kendisine Kanal'da misafir
olmustum. Akibinde o gelmisti okula, beni görmek için. Yetenekli
bir ögretmendi. Sabanci okulunda, seçkin biriydi. Yillarca yazilari,
Varto dükkanlarini süsleyip durdu. Kimbilir belki halen duruyordur...
Eger kalmissa eski dükkanlar... O, Colo'yu da tanidi, Yaso'yu da.
Site de mesajini gördügümde geçmise daldim...Ne kalir bizden geriýe,
dostluk sicakliginda.
Kenan hoca, Sizi hiç bir zaman unutmadim. Ama, sitede rahatsizliginizi
okuyunca, bir geçmis olsun dileginde bulunmak istedim. Sizden bir
ricam da olacaktir. Geçmisin anilarina bizi de al götür... Sitemizin
seref yazari olunuz. Bizimle arada da olsa, yaziniz. Bizim o güzel
insanlar, ulu çinarlar bir bir ayrildi. Geriye bir seda kaldi.
Beni animsadiginizi umarim. Zira 1974 den bu yana 34 yil geçti.
Az bir zaman degildir. Örnegin meraklardan biri de, çocuklariniz
ve egitimleri.. Kenan hoca, 87 den bu yana, ben de Kovik'i görmedim,
göremedim. Hasret, ben de katmerlesti, duygular depresti. Kim bilir...!
Selam ve saygilar...
Not: E mailinizi siteye yazarsaniz...Yazarim.
|